Αένναα ρέοντες του Αναίτιου Έρωτα Έρωτες

Αένναα ρέοντες του Αναίτιου Έρωτα Έρωτες

Ζωγραφικό σχόλιο επάνω στον παντοκρατορικό όντως Έρωτα και την  πασχάλια κοσμογονία του

Μέσα στους έρωτες, στις άφθονες ερωτικές ενέργειες, στις πολύτροπες ερωτικές ανάσες του Θείου, του Πρώτου, του αναίτιου Έρωτα θεμελιώνεται, γίνεται, συγκροτείται, πλάθεται και αναπλάθεται ακατάπαυστα, ιστορικά και εσχατολογικά, η σκηνή όλων των ερωτευμένων, το ερωτικό γίγνεσθαι του κόσμου όλου. Στα δεξιά του πίνακα, μαύρη αποφατική, αγγελική μορφή περιέχοντας, επάνω από το μέτωπό της, μονές και τόπους φιλοξενίας, με πλατιά, τρυφερά μάτια και τεντωμένο αυτί μεριμνά για όσα συμβαίνουν στο κέντρο της σύνθεσης. Στα αριστερά του πίνακα, το μεγάλο και θερμό χέρι της πλάσης και της ανάπλασης, με αυτί επίσης που ακούει και την αγγελική μορφή αλλά και τον κόσμο του κέντρου, αφ’ ενός φιλοξενεί την έκρηξη της δημιουργίας του σύμπαντος και τη διαρκή και ζώσα, λευκή αστραπή του, και αφ’ ετέρου θωπευτικά προσανατολίζει τον σύμπαντα κινούμενο κόσμο προς το αγγελικό πρόσωπο. Στο κέντρο της σύνθεσης, ως μυστηριώδες εκκλησιαστικό φεγγάρι, δαχτυλίδι και συνάμα σπίτι των ερωτευμένων, ο κόσμος όλος εδώ συγκροτεί ένα σπηλαιώδες πρόσωπο μωρού, τυλιγμένο με σπάργανα ζωής  που είναι όμως μαζί και ταφικά σουδάρια θανάτου. Και στο κέντρο του ασχημάτιστου και αδειανού αυτού προσώπου, εικονίζεται κίτρινο περιφλεγές άρμα, που είναι όμως και νεκροφόρα, και που εν τούτοις φιλοξενεί πολλαπλά πρόσωπα Παναγίας. Το άρμα περιτριγυρισμένο από ένα ηλιακό φωτοστέφανο, το σέρνουν αντί για άλογα 3 χέρια θάμβους, δέησης και ευχαριστίας, ενώ στο κάτω μέρος του σπηλαιώδους αυτού προσώπου αναπτύσσονται βαθμιδωτά τα σκαλοπάτια του τάφου του Χριστού, όπως εικονίζονται σε σχετικό ιστορημένο χειρόγραφο. Μέταλλα και νομίσματα αισθητοποιούν, σ’ όλη τη σύνθεση, τους αθέατους και ανοιχτούς δεσμούς των όντων, τα ταξιδιωτικά αστέρια των πορευόμενων υποστάσεων.