O Aγ. Πολύκαρπος

O Aγ. Πολύκαρπος

Ο άγιος εικονίζεται σε προχωρημένη ηλικία, με την ιερατική του στολή γεμάτη λαμπρά ηλιοειδή πολυσταύρια. Το φωτοστέφανό του που είναι σαπφείρινο δυνατό μπλε, υπενθυμίζοντας  διηγήσεις γερόντων αγίων περί του ακτίστου φωτός, βάφει την αριστερή πλευρά του προσώπου του, ενώ η δεξιά, ρόδινη και κόκκινη, υποβάλλει το μαρτύριό του και έχει αποδωθεί ζωγραφικά με την τεχνική που αντιγράφει την εμφάνιση του φωτογραφικού αρνητικού, θέλοντας ίσως να υπενθυμίσει ότι η  αναίρεση της ζωής κατά Θεόν και εν Θεώ, γίνεται εύρεση της ζωής. «?ς δ’ ?ν ?πολέσ? …ο?τος σώσει». Τα νομίσματα λάμπουν στους σταυρούς επάνω και στο φωτοστέφανο του αγίου, αισθητοποιώντας τους πολυάριθμους πιστούς, το ποίμνιο της εκκλησίας της Σμύρνης.

Κίτρινα και κόκκινα κάθετα ρυάκια, δεξιά και αριστερά του αγίου, αναπτύσσονται και ρέουν, ενώνονται και μαζί διαχωρίζονται από το σώμα του, απηχώντας ανατολικές, νοτιοασιατικές και κινέζικες σχηματοποιίες, αρχαίους και μεταμοντέρνους λαβυρίνθους, graffiti και επίνοιες πνευματικές, εντάσεις μαρτυρίου και δόξας και προσευχής. Ο άγ. Πολύκαρπος εδώ, θεωρεί μακριά και κοντά, εντός και εκτός, στοχάζεται, προσεύχεται,  από-δια-συν-τίθεται. Τα δυο του χέρια, όπου το ένα κρατάει το ευαγγέλιο του Χριστού και το άλλο δείχνει εμφατικά αυτό το ευαγγέλιο και το Χριστό, περιγράφουν τη σκηνή του διαλόγου με το διώκτη του, όπως τον διασώζει ο Συναξαριστής του αγ. Νικοδήμου. Αφού τον έχει προτρέψει να αρνηθεί το Χριστό, και ο άγιος βέβαια αρνείται, στο τέλος ο τύραννος του λέει: Μη Τον αρνείσαι πραγματικά το Θεό σου, αλλά μόνο με το λόγο ή μόνο με τη σκέψη σου. Και ο γέρων άγ. Πολύκαρπος αναμετρώντας την πονηριά του αρχέκακου του απαντά: Με τον Θεό αυτό, Κύριο και αυθέντη μου, πέρασα όλη μου τη ζωή και ποτέ δεν έπαθα κακό, αλλά πάντα με προστάτευε και με έσωζε. Πως λοιπόν να αρνηθώ τέτοιο Κύριο και ευεργέτη; Ποτέ δε θα Τον αρνηθώ.
Έτσι εδώ ο άγιος δείχνει, ονομάζει και ασπάζεται το Θεό, «κολλώμενος» και γινόμενος «πνεύμα εν» με τον Ιησού Χριστό.