Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ

Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ

Με το κίτρινο, το κόκκινο-ροζ και το πράσινο, χτίζεται η αρχιτεκτονική αυτής της εικόνας, κρατώντας κάτι από την περιεκτική ισορροπία, που κατά τον Παπαλουκά συναντούμε στο Ελληνικό τοπίο, ανάμεσα βέβαια στο κίτρινο-κόκκινο-μπλε. Το κίτρινο της δόξας και της τρέλας περιβάλλει την όλη μορφή του αρχαγγέλου, και μετά διεισδύει και αναρριπίζεται  μέσα στις πυρόχρυσες φλόγες των πυρσών, που στερεώνονται στα χλοερά μαλλιά της εικόνας. Στη συνέχεια το κίτρινο, αντανακλώντας την ηλιοστάλακτη στολή του Γαβριήλ, ανεβαίνει και λευκάζει στο πρόσωπο και στο τέλος κονεύει μέσα στα χρυσόλευκα μάτια του. Το χλοερό πράσινο των μαλλιών, σημειογραφώντας ευφρόσυνα, σωματικά αισθήματα  θεανθρώπινης χαράς, ανταμώνει και διευρύνεται με τον πράσινο καταρράκτη του αρχαγγελικού χιτωνίου, και χαρακτηρίζει έντονα τον ουράνιο υπηρέτη των μυστηρίων της ενσάρκωσης του Χριστού, που ως ένσαρκο έαρ, δια της Παρθένου Μαρίας, ήρθε στον κόσμο.

Μέσα σ’ ένα θερμό, ρόδινο σύννεφο, η όλη σειρά των αναμμένων πυρσών, συναιρώντας την εγγύτητα της λήθης  και την αφαίρεση της μνήμης, μεταφέρει  τον αχό των τελετουργιών για τον ερχομό της ανοιξιάτικης νέας ζωής, στην Αφρική του Μαρόκου και της Σενεγάλης, αλλά και αγγίζει μικρασιατικες και νησιώτικες, και ιδιαίτερα προσωκρατικές ηρακλείτιες σκέψεις για τη σχέσει του ενός προς τα πολλά.

Πώς να πλασθεί εικαστικά η ενέργεια μιας αείζωης μυθικής ματιάς; Εδώ σ’ αυτή την εικόνα, τα νομίσματα είναι αποφατικά άστρα χαρισμάτων, είναι καντηλάκια μυστικών εκκλησιαστικών αντιλήψεων για τις ενσώματες θείες αβύσσους.