Ο Άγ. Γρηγόριος ο θαυματουργός

Ο Άγ. Γρηγόριος ο θαυματουργός

Ο άγ. Γρηγόριος ο θαυματουργός είναι ο κατά σάρκα πατέρας του αγ. Γρηγορίου του θεολόγου. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του, αναφέρει ο Συναξαριστής, ήταν ιερέας των ειδώλων, και αφού ασπάστηκε το χριστιανισμό, κατόπιν χειροτονήθηκε ιερέας και επίσκοπος.

Όλη η εικόνα λοιπόν εδώ, χτίζεται αφ’ ενός ανάμεσα στο μαύρο της άγνοιας του Άδη και του θανάτου, αλλά και στο αποφατικό μυστικό μαύρο των αγιορείτικων τοιχογραφιών, των μοναχικών ράσων και των αβύσσων του Θεού. Και αφ’ ετέρου ανάμεσα στο άσπρο του θαβωρείου φωτός και της χάριτος, των μεταμορφωμένων λαμπρών ενδυμάτων του Χριστού και των χριστιανικών λευκοκίτρινων λειτουργικών αμφίων, αλλά και στο άσπρο των λευκών αρχαίων ληκύθων. Μυθικός και παραμυθικός άξονας όμως της εικόνας είναι το ζεύγμα πήλινο κόκκινο και πήλινο μαύρο των ερυθρόμορφων και μελανόμορφων αρχαίων ελληνικών αγγείων, που αφορά το πλάσιμο του προσώπου, του φωτοστεφάνου, των χεριών και του ευαγγελίου του αγ. Γρηγορίου. Στο πρόσωπο του αγίου αποτυπώνεται, αντιμεταχωρητικά και προσληπτικά, στο μεν δεξιό του ημισφαίριο, η ανάμνηση της πήλινης καταγωγής του ως ιερέα των ειδώλων. Στο δε αριστερό του, με τη μέθοδο του «φωτογραφικού αρνητικού», επισημαίνεται η μυστική μνήμη της πληρωματικής επισκιάσεως του, από την ενέργεια και την ζωή του παναγίου Πνεύματος. Στα γένια και στα ενδύματα, στο πρόσωπο και στο σώμα, οι αστραπές της θεότητας ως αίγλη του εκ του θανάτου αναστάντος Ιησού Χριστού, διασπείρονται δοξαστικά και ενωποιούν την ανέσπερη λαμπηδόνα της εν δυνάμει πολλή εληλυθυίας  και ερχόμενης βασιλείας του Θεού.